Ακόμη μια επιτυχημένη εξόρμηση στην Ανδριανούπολη

Η πρώτη φετινή Πολιτιστική εξόρμηση που διοργάνωσε η Πολιτιστική μας Εταιρεία με τη συμμετοχή 50 περίπου φίλων του συλλόγου μας, είχε προορισμό εκτός των Ελληνικών συνόρων, (κοντά όμως) και συγκεκριμένα την Αδριανούπολη ή Edirne όπως την ονομάζουν οι Τούρκοι. Η πόλη με πληθυσμό 425.000 περίπου κατοίκων, υπήρξε παλιά πρωτεύουσα της οθωμανικής αυτοκρατορίας και είναι χτισμένη ανάμεσα στους ποταμούς Έβρο και Τούντζα.

Όμορφη πόλη, τουλάχιστον στον κεντρικό της πυρήνα, με άνετους πεζόδρομους, παλιές σκεπαστές αγορές και με αρκετό νεαρόκοσμο, χάρη στο πανεπιστήμιό της.

Είναι γνωστή για τα σημαντικότατα οθωμανικά μνημεία της και κυρίως το τέμενος Σελιμεγιέ που δεσπόζει στο κέντρο της. Πρόκειται για κομψοτέχνημα της ισλαμικής αρχιτεκτονικής, που κτίστηκε μεταξύ 1569 και 1575, επί σουλτάνου Σελίμ Β', γιου του Σουλεϊμάν, από τον οποίο πήρε και το όνομά του. Κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν. Έχει τους ψηλότερους τουρκικούς μιναρέδες, με ύψος 70,90 μέτρα.

Ένα ακόμη εντυπωσιακό αξιοθέατο, πραγματική έκπληξη, είναι το «Μουσείο Υγείας» (από το 1997), πρώην Κέντρο Ψυχικών και Σωματικών Ασθενειών και ιατρική σχολή, που άρχισε την λειτουργία του το 1488 (15ος αι). Εξαιρετικά ενδιαφέρον, με πολλά ομοιώματα ασθενών και ιατρών, χειρουργικά εργαλεία, οπτικό υλικό με χρήσιμες πληροφορίες. Το νοσοκομείο χρησιμοποιούσε πολύ πρωτοποριακές για την εποχή μεθόδους θεραπείας των ασθενών, όπως τον ηρεμιστικό ήχο του νερού, την αρωματοθεραπεία και την μουσικοθεραπεία.

Εν τάχει, περάσαμε από την παλιά ελληνική συνοικία με υπέροχα αρχοντικά-σήμερα εγκαταλελειμμένα τα περισσότερα, αλλά για την ομάδα μας, ήταν συγκλονιστική η επίσκεψη και η αναφορά που έκανε ο ξεναγός μας για το κοντινό χωριό Καρά Αγάτς ή Καραγάτς. Εκεί, στον Σταθμό του Orient Express, όπου υπογράφτηκε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923, μετά την λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την Μικρασιατική καταστροφή, και καθορίστηκαν τα σημερινά σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας αλλά και οδήγησε στην δραματική ανταλλαγή των πληθυσμών.

Στο ταξίδι μας είχαμε επί πλέον στάσεις στην Αλεξανδρούπολη, στο Σουφλί (Μουσείο μετάξης) και στην Ξάνθη.